Chiny zamknęły ostatnią linię obsługiwaną przez kolej parową

Kolej Sandaoling realizowała kursy obsługujące kilka sąsiadujących ze sobą stref kopalnianych. W jej ramach funkcjonowała, między innymi, dwutorowa magistrala oraz dźwig – wyjątkowy w skali świata i także napędzany parowo żuraw transportowy.

Pomimo znacznego rozwoju technologii kolejowej parowozy Sandaoling od ponad sześćdziesięciu lat zdawały się być wręcz niezastąpionymi. Jak donoszą jednak entuzjaści kolei parowej, wraz z początkiem maja rozpoczęto w Chinach demontaż torowiska tej właśnie linii.

Kilkadziesiąt lat ciężkiej pracy kolei parowej Sandaoling

Wszystkie dostępne źródła opisujące parową kolej Sandaoling wskazują, że parowozy rozpoczęły swoją pracę wraz z otwarciem kopalni i miało to miejsce w 1958 roku. Sama kopalnia znajduje się na obszarze o dużym znaczeniu dla sektora wydobywczego w Chinach. Przez południowe krańce tego regionu biegnie linia kolejowa Lanxin, z którą łączyła się do tej pory sieć parowa. Parowozy były bowiem przeznaczone do przewozu wydobywanego węgla kamiennego przez trasę o długości około dziesięciu kilometrów, aż do stacji kolejowej Gansu Hexi Corridor.

Technologia parowa, tak znacząca dla rozwoju technologii na przełomie XVIII i XIX wieku, jest uważana obecnie za prymitywną i z wiadomych względów historyczną. Jak się okazuje, parowozy jeżdżące jeszcze do niedawna w ramach obsługi kopalni również nazwać można przestarzałymi. Kabina lokomotywy to zaledwie nieco ponad trzy metry kwadratowe, a jej wnętrze wyłożone jest drewnem. Obsługę parowozu stanowiły przynajmniej trzy osoby. Obok pierwszego maszynisty pracował jego zastępca, a o zasilanie silnika dbał palacz, który musiał oczywiście dosypywać węgiel.

Jako symbol przemijającej, dla wielu osób romantycznej i godnej zapamiętania ery, pociągi parowe w tym regionie cieszyły się nieustającym zainteresowaniem sympatyków kolei z całego świata. Sandaoling była ostatnim, dlatego tak wyjątkowym przykładem stałego i regularnego wykorzystania mocy pary wodnej.