Czy kolej jest bezpieczniejsza?

Dla UTK newralgicznym zagadnieniem dla systematycznego wzrostu poziomu bezpieczeństwa sektora kolejowego było i jest kontynuowanie dotychczasowych oraz podejmowanie nowych działań w zakresie propagowania zasad kultury bezpieczeństwa w transporcie kolejowym. Fundamentem w tym wypadku jest stosowanie proaktywnego podejścia do kwestii bezpieczeństwa. Oznacza to kształtowanie świadomości kultury bezpieczeństwa wśród osób kierujących podmiotami rynku kolejowego, ich pracowników oraz przyszłych pokoleń. W efekcie następuje właściwe prowadzenie zarządzania ryzykiem, w tym wykorzystywanie wiedzy i kompetencji do identyfikowania zagrożeń i wdrażania adekwatnych środków kontroli ryzyka.

II. Zmiana stanubezpieczeństwa

Liczba ofiar śmiertelnych

Liczba ofiar śmiertelnych w 2017 r. na ogólnodostępnej sieci kolejowej zwiększyła się o 2,4% (4 osoby) w porównaniu do 2016 r., tj. z ogólnej liczby 167 do 171 osób.
Zmiany w liczbie ofiar śmiertelnych, w podziale na poszczególne kategorie osób objęte wspólnymi wskaźnikami bezpieczeństwa przedstawiają się następująco:

• pasażerowie: bez zmian (1 osoba);
• pracownicy: bez zmian (1 osoba);
• użytkownicy przejazdów kolejowych: spadek o 12,5% (z 48 do 42 osób);
• osoby nieupoważnione: wzrost o 8,5% (ze 117 do 127 osób);
• inne: bez zmian (bez ofiar śmiertelnych w tej kategorii).

Liczba osób ciężko rannych

Liczba osób ciężko rannych w zaistniałych w 2017 r. znaczących wypadkach na ogólnodostępnej sieci kolejowej w Polsce obniżyła się o 5% w porównaniu do roku 2016. Spadła zatem z 92 do 87 osób.
W rozbiciu na poszczególne kategorie osób ciężko rannych objętych monitorowaniem za pośrednictwem wspólnych wskaźników bezpieczeństwa, zmiany w 2017 r. w stosunku do roku poprzedniego przedstawiają się następująco:

• pasażerowie: wzrost o 300% (z 5 do 20 osób);
• pracownicy: wzrost o 50% (z 2 do 3 osób);
• użytkownicy przejazdów kolejowych: spadek o 35,9% (z 39 do 25 osób);
• osoby nieuprawnione: spadek o 21,7% (z 46 do 36 osób);
• inne: wzrost w stosunku do 2016 r. (z 0 osób do 3 osób).

Od 2013 r. utrzymuje się tendencja spadkowa w liczbie osób ciężko rannych na 1 milion pociągokilometrów. Wskaźniki za lata 2013–2017 wynoszą:

• 2013- 0,47;
• 2014- 0,44;
• 2015- 0,41;
• 2016- 0,39;
• 2017- 0,36.

Liczba znaczących wypadków

W 2017 r. liczba znaczących wypadków na polskiej sieci kolejowej spadła o 4,9% a zatem z 265 do 252 – spadek o 13 zdarzeń.

Liczba zdarzeń poprzedzających wypadki

Istotną kategorią w kontekście wskaźników bezpieczeństwa są te odnoszące się do zdarzeń poprzedzających wypadki. Są to następujące rodzaje zdarzeń:

• pęknięcia szyn;
• odkształcenia torów;
• defekty sygnalizacji;
• przypadki minięcia sygnału „Stój” lub innego sygnału ostrzegającego o niebezpieczeństwie (informacje z automatycznych systemów ochrony pociągu, jak i np. przekazywane ustnie), w podziale na
• przypadki z minięcie i bez minięcia punktu niebezpiecznego;
• pęknięcia kół w pojazdach;
• pęknięcia osi w pojazdach.

Ogólna liczba zdarzeń poprzedzających wypadki w 2017 r. spadła o 21,7% w stosunku do 2016 r.tj. z 1818 do 1424 (mniej o 394). Największą grupę zdarzeń poprzedzających wypadki stanowią przypadki pęknięcia szyn. Wzrosła również liczba zdarzeń związanych z minięciem sygnału „Stój”.

Koszty znaczących wypadków

W 2011 roku koszty znaczących wypadków były największe. Co ważne od 2014 r. zauważalna jest tendencja spadkowa. Przykładowo w 2016 było to o 40,19 mln euro mniej niż w roku wcześniejszym. 2017 to jednak znowu wzrost ze względu na cztery znaczące wypadki, wzrost ofiar śmiertelnych oraz zwiększone opóźnienia. Jak również zmiany wartości referencyjnych.

III. Nadzór

Strategia nadzoru